Ołów (łac. Plumbum) to jeden z najdawniej używanych przez człowieka metali: po raz pierwszy wytopiono go już w VII tysiącleciu p.n.e., a wydobywa się go od ponad 6000 lat. To bardzo miękki i łatwy w obróbce metal, który łatwo kuje się, walcuje i odlewa. Ołów odznacza się dużą gęstością, odpornością na korozję oraz stosunkowo słabą przewodnością elektryczną i cieplną. Temperatura topnienia ołowiu wynosi 327,5 °C, a temperatura wrzenia – 1749 °C.
Ołów (symbol chemiczny Pb) jest metalem toksycznym, dlatego jego stosowanie w wielu gałęziach przemysłu jest ograniczone lub zakazane. Mimo to, dzięki trwałości i odporności na czynniki środowiskowe, wciąż jest szeroko stosowany w niektórych dziedzinach. Jednym z najważniejszych zastosowań są akumulatory kwasowo-ołowiowe: jeden akumulator samochodowy zawiera około 8–10 kg ołowiu, czyli ponad połowę swojej masy.
Ze względu na dużą gęstość ołów jest stosowany do ochrony przed promieniowaniem jonizującym (np. rentgenowskim). Wchodzi także w skład różnych stopów. Stopiony ołów może być wykorzystywany w procesach odzysku metali szlachetnych, takich jak złoto i srebro.
Źródła:
https://periodic-table.rsc.org/element/82/lead
https://www.britannica.com/science/lead-chemical-element
https://www.waste360.com/industry-insights/lead-acid-batteries