Miedź (łac. Cuprum) to popularny metal nieszlachetny, szeroko stosowany zarówno w produkcji artykułów codziennego użytku, jak i w przemyśle budowlanym i elektronicznym. Popularność miedzi wynika nie tylko z dużych światowych zasobów tego metalu, ale także z korzystnych dla produkcji i obróbki właściwości fizykochemicznych. Miedź jest miękkim, kowalnym i topliwym metalem oraz doskonałym przewodnikiem ciepła i elektryczności. Temperatura topnienia miedzi wynosi 1085 °C, a temperatura wrzenia – 2560 °C.
Miedź (symbol chemiczny Cu) jest szeroko stosowana w budownictwie. Można ją znaleźć w instalacjach rurowych, pokryciach dachowych, a przede wszystkim w instalacjach elektrycznych. Według Copper Development Association instalacja elektryczna przeciętnego domu w USA zawiera około 88 kg miedzi, a cały dom wraz z instalacją wodną i urządzeniami – około 200 kg. Metr miedzianego przewodu elektrycznego, w zależności od przekroju żyły, może zawierać od kilkunastu do kilkudziesięciu gramów miedzi (np. około 22 g w metrze żyły o przekroju 2,5 mm² i około 67 g w kablu trójżyłowym).
Miedź jest również często stosowana w transformatorach energetycznych – ich uzwojenia mogą zawierać znaczne ilości miedzi, a jej udział zależy od typu i mocy transformatora. W gospodarstwie domowym większe ilości miedzi znajdują się także w lodówkach i pralkach (według Copper Development Association – około 2 kg miedzi w jednym urządzeniu).
Miedź jest szeroko wykorzystywana również w produkcji pojazdów i sprzętu medycznego oraz w przemyśle chemicznym. Choć metal ten nie jest szczególnie popularny jako lokata kapitału, miedź jest dość często stosowana w biżuterii.
Źródła:
https://periodic-table.rsc.org/element/29/copper
https://www.copper.org/education/c-facts/home/
https://www.britannica.com/science/copper