Kobalt (łac. Cobaltum) – błyszczący, kruchy, odporny na korozję metal o właściwościach magnetycznych, występujący w różnych rudach miedzi, niklu i żelaza. Kobalt jest dobrym przewodnikiem ciepła i elektryczności o szerokich możliwościach zastosowania w przemyśle. Temperatura topnienia kobaltu wynosi 1495 °C, a temperatura wrzenia – 2927 °C.
Kobalt (symbol chemiczny Co) stosuje się w katodach części akumulatorów litowo-jonowych, zwłaszcza typu NMC i NCA. W nowszych chemiach akumulatorów o wysokiej zawartości niklu używa się mniej kobaltu, a akumulatory LFP w ogóle go nie zawierają. Kobalt można znaleźć nie tylko w akumulatorach samochodów elektrycznych, ale także w bateriach znacznie mniejszych urządzeń – np. komputerów i smartfonów.
Kobalt wykorzystuje się również w innej, dość wyjątkowej dziedzinie przemysłu – do produkcji silnych magnesów (np. ze stopu aluminium, niklu i kobaltu Alnico). Magnesy te stosuje się w różnych silnikach i generatorach. Kobalt służy też do wytwarzania różnych stopów odpornych na wysoką temperaturę, korozję i ścieranie, wykorzystywanych następnie w energetyce, lotnictwie i medycynie.
Źródła:
https://periodic-table.rsc.org/element/27/cobalt
https://www.iea.org/reports/global-ev-outlook-2025
https://www.britannica.com/science/cobalt-chemical-element
https://pl.wikipedia.org/wiki/Kobalt